DEĞERLENDİRME
Araştırıcılar, bakım organizasyonlarının kuvvetli risklere veya çeşitli seviyedeki düşük ihtimalli olaylara karşı savunulması amacıyla şu fonksiyonların anlaşılmasının gerekliliğini belirtmektedirler;
= Riskin farkında olunması ve tam olarak anlaşılmasının sağlanması,
= Risklerden kaçınılması için, açık ve net hareket unsurlarının ortaya konulması,
= Anormal şartlarda, hızla normal işleyişe dönecek usullerin teşkil edilmesi,
= Hatalı işleyen sistemin, anormal şartlardan kurtarılması,
= Hasarlar ve potansiyel kayıplar arasına bir emniyet engeli yaratılması,
= Bu emniyet engelini aşabilecek muhtemel hasarların yakalanabilmesi ve giderilmesi.
Çok kötü sonuçlar doğuran büyük hatalar yukarıda belirtilen bir çok seviyeli bakım savunması nedeniyle tek bir nedenden dolayı oluşamaz. Başarılı bakımın risklere karşı savunması ; riskleri farkeden emniyete odaklanmış bir organizasyonel kültür gerektirir.
Yapılan araştırmalar sonucunda yüzlerce mekanik, aviyonik ve yapısal komponentin yaşlanmadan ötürü kusurunun ortaya çıkma istatistiğinin ömür gruplaması yapılmıştır. Bu çalışmada dikkati çeken nokta %50 oranındaki ünitede hatalar parça ömrünün başlangıç yıllarında ortaya çıkmıştır. Yani, yeni değiştirilen bir parça, kullanım ömrünün daha ilk yarısında tekrar değiştirilmek zorunda kalmıştır. Bunun nedenleri için ortaya şu düşünceler konulmuştur;
İnsan Hatası : Tamir veya bakım esnasında işlemin gerektirdiği itina veya ustalığın tam olarak uygulanmaması.
Sistem Hatası : Üniteler yüksek riskli operasyonların gerektirdiği test veya kontrolden geçmeden servise alınması.
SONUÇ
1990’lı yıllarda büyük ölçüde artan bakım teknik usulleri önceleri daha sınırlı sayıdaydı. Artık dikkate alınması gereken unsurların başlıcaları ise şunlardır ;
= Root cause analysis (RCA)
= Precision Maintenance
= Zero Based Budgetting (ZBB)
= PM Optimisation (PMO)
= Reliability Centered Maintenance (RCM)
= Mission Directed Workteams (MDW)
= Reliability Modelling
= Spare Parts Optimisation
Bu konuların teorisyenlerinin ortak kanaati şudur; Bugüne kadar yukarıda belirtilenleri hissetmiş ve bunları organizasyonlarının gelişmesi için bir alt sınır kabul etmiş bakım yöneticileri, içinde çalıştıkları sistemleri ileriye götürebilir.
Üçüncü nesil bakım politikalarıyla rahat operasyonlar yapan bakım organizasyonlarının dördüncü nesil konsepte adaptasyonunu acaba neler şekillendirecektir ? Bu konudaki fikir tartışmalarına göre dördüncü nesil yaklaşım; öncelikle muhtemel hataların önlenmesi ve bunlardan korunma metotları yerine, hatalarının elimine edilmesine dolayısıyla hiç oluşmamasına odaklanmıştır ve bu durum sürecektir.
Düzenleme : Mesut Atar 2008 http://www.havacilar.com
Kaynak : Selahattin Gül / WFA www.uted.org/dergi/2004/kasim/kasim_3.htm