Sanmayın ki zaman yerinde duruyor, kıymetini bilemediğimiz, hesaplayamadığımız saniyelerin dakikalar, dakikaların saatler, saatlerin günler, günlerin aylar, ayların yıllar olduğunu ve ömrümüzün tükendiğini.
Hatırlayamadığımız bebekliğimiz, yaşayamadığımız çocukluğumuz, eğitimle geçen gençliğimiz, vatanımıza
hizmet için adadığımız ömrümüzün en güzel yıllarını, bunların yanında çalışma ve eve ekmek götürme telaşı, gurbetin verdiği anne, baba hasreti memleket özlemi, çocukların eğitimleri, büyüklerin yaşlılıkları ve hastalıkları derken saçlar beyazlamış teniniz kırışmaya başlamış bir de bakmışsınız ki yaşamınızın ikinci yarısına çoktan gelmişsiniz.
Beklentimiz; geriye gelir mi bebekliğimiz, çocukluğumuz, okul yıllarımız, gençliğimiz?
Kazancımız; güzel bir mesleğe ve arkadaşlıklara sahip olduğumuz, evlendiğimiz, sağlıklı olmamız, sağlıklı ve terbiyeli çocuklarımızın olması, değişik şehirler ve ülkeler görmemiz, kazasız belasız herhangi bir kötü olaya karışmadan emekliliğimizi hak edip kendi isteğimizle emekli olmamız, ailemizi başkalarına muhtaç etmeden yaşamımızı devam ettirmemiz ve ettirebilmemizdir. Ne mutlu ki bizlere, seven ve sevilen dostlarımız var.
Sonuç; Bu dünya bizden önce de vardı bizden sonra da var olacaktır. Atalarımızın bu yollardan nasıl gelip geçtiğini bildiğimiz gibi, bir yandan mazide kalan güzel geçen günlerimizi düşünerek hatıralarımızı canlandırmalı, hedefimiz bir yandan da hayata pozitif bakarak gelecekte yaşamamız gereken üç günlük ömrümüzün üzerine artılar koyarak tamamlamamızın gerekliliğini yerine getirmemiz olmalıdır.
